X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری

زندگی می بافم

درباره خشم

توی کتاب نظریه های شخصیت که برای ارشد می خوانم در مورد تخلیه هیجانی مطلبی نوشته که با چیزی که ما توی کتابهای روانشناسیِ بازاری می خوانیم فرق دارد.

"کتابهای خودیاری ما را ترغیب می کنند با بیرون ریختن خشم بر سر چیزی بی جان ، آن را خالی کنیم مثل مشت زدن به بالش ، شکستن بشقاب ، یا مشت زدن به کیسه بوکس ، آیا این روش موثر واقع میشود؟ پاسخ منفی است" 

نوشته تخلیه خشم به این شکل نه تنها خشم را از بین نمی برد بلکه شدت آن را بیشتر می کند.

حتی فکر کردن به موضوعی که باعث خشم شده احساس خشم را نگه می دارد و باعث میشود به صورت رفتار پرخاشگرانه ابراز شود.

جالب اینکه ما درست عکس این توصیه رفتار می کنیم.معمولا وقتی از دست کسی ناراحتیم تمام مدت به آن موقعیت و رفتاری که باعث خشم مان شده فکر می کنیم ، توی ذهنمان با آن فردی که باعث ناراحتی مان شده بحث می کنیم ، حرفهای طرف را برای چندمین بار با خودمان مرور می کنیم ، افسوس می خوریم که چرا فلان کار را نکردم؟ چرا فلان حرف را نزدم؟ و توی همان حالت خشم و عصبانیت تصمیم های عجولانه می گیریم.

در حالی که بهترین شیوه "رها کردن" موضوع ، پرت کردن حواس از آن مسئله و داشتن یک اسکارلت اوهارای درون است که بگوید: "فردا بهش فکر می کنم " ، تا زمان بگذرد و از شدت خشم و ناراحتی مان کم شود.

نظرات (0)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)